ศาสตราจารย์ที่สอนวิชาปรัชญายืนอยู่หน้าชั้นพร้อมของหลายอย่างวางอยู่บนโต๊ะ
เมื่อชั้นเรียนเริ่มขึ้นท่านศ.(เรียกง่ายๆแล้วกันนะคะ)ก็ไม่พูดพล่ามทำเพลง
จัดแจงหยิบขวดโหลมายองเนสที่ว่างเปล่าขึ้นมาหนึ่งใบแล้วก็เอาลูกกอล์ฟหย่อนใส่ไปจนเต็ม
จากนั้นก็ถามนักเรียนว่าขวดโหลเต็มหรือยัง
ทุกคนยอมรับว่าเต็มแล้ว ท่านศ.ก็หยิบกล่องก้อนกรวดขึ้นมาแล้วเทใส่ลงไปในโหลพร้อมเขย่าเบาๆ
ก้อนกรวดก็หล่นไปยังบริเวณช่องว่างระหว่างลูกกอล์ฟ จากนั้นท่านศ.ก็ถามอีกครั้งว่าโหลเต็มแล้วยัง พวกนักเรียนก็พยักหน้าเห็นด้วย
ท่านศ.หยิบกล่องใส่ทรายขึ้นมาแล้วเททรายลงไปในโหลใบนั้น แน่นอนเมล็ดทรายเหล่านั้นก็ไปเติมช่องว่างเล็กๆ น้อยๆ ที่มีอยู่จนเต็ม
ท่านศ.จึงถามนักเรียนอีกครั้งว่าคราวนี้ล่ะขวดโหลเต็มแล้วหรือยัง ทั้งชั้นเรียนตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า "เต็มแล้ว"
ท่านศ.ของเราก็เอื้อมไปหยิบถ้วยกาแฟจากใต้โต๊ะมา 2 ถ้วย แล้วจัดแจงรินลงไปในขวด
ซึ่งแน่ละว่าน้ำกาแฟไหลไปตามช่องว่างระหว่างเมล็ดทรายจนเต็ม พวกนักเรียนพากันส่งเสียงหัวเราะ
เมื่อเสียงหัวเราะค่อยเลือนหาย ท่านศ.ก็เอ่ยขึ้นว่า "เอาละ...ครูขอให้พวกเธอนึกเสมอว่า ขวดโหลนี้เปรียบได้กับชีวิตของพวกเธอ
ลูกกอล์ฟเป็นเสมือนสิ่งที่สำคัญที่สุดอันได้แก่ พระเจ้า, ครอบครัว, ลูกๆ, สุขภาพของเธอ, เพื่อนๆ
และสิ่งโปรด - สิ่งที่เหลืออยู่อันจะทำให้ชีวิตเธอยังมีความหมายแม้ได้สูญเสียสิ่งอื่นๆไปทั้งหมด
ก้อนกรวดได้แก่สิ่งสำคัญอื่นๆ เช่น การงาน, บ้านพักอาศัย และ รถยนต์
ทรายหมายถึงสิ่งเล็กๆ น้อยๆ อื่นๆ"
"ถ้าเธอเติมโหลด้วยทรายก่อน ก็จะไม่เหลือที่ให้เติมก้อนกรวดหรือลูกกอล์ฟ
ฉันใดฉันนั้น ชีวิตก็เช่นกัน ถ้าเธอใช้เวลาและพลังงานทั้งหมดของเธอไปกับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ
เธอก็จะไม่มีเวลาให้กับสิ่งที่สำคัญต่อตัวเธอ จงใส่ใจกับสิ่งที่สำคัญยิ่งต่อความสุขของเธอ
เล่นกับพวกลูกๆ หาเวลาไปตรวจสุขภาพ พาแฟนไปกินอาหารนอกบ้าน เล่นกีฬาสุดโปรด
เวลาที่จะทำความสะอาดบ้านหรือซ่อมแซมสิ่งของยังมีอยู่เสมอ"
"ดูแลลูกกอล์ฟก่อนสิ่งใด, เอาใจใส่สิ่งที่สำคัญก่อน จัดลำดับความสำคัญให้ได้ก่อนที่เหลือเป็นเพียงเมล็ดทราย
"
นักเรียนคนหนึ่งยกมือขึ้นแล้วถามว่ากาแฟหมายถึงอะไร ท่านศ.ยิ้มพราย
"ครูดีใจที่เธอถาม มันเพียงแต่แสดงให้เห็นว่า ไม่ว่าชีวิตเธอจะดูแน่นเอียดเพียงใดก็ตาม...
ยังมีที่ว่างพอเสมอสำหรับดื่มกาแฟกับเพื่อน"
:)
