คนเราหน่ะไม่จำเป็นต้องมาอวดอ้างอะไรหรอกนะค่ะเวลามาเล่นเวปเนีย
ไม่เห็นจะต้องแสดงออกหรือบอกคนโน้นคนนี้เลย
แล้วเวลาโดนเค้าทิ้งมาเนี่ย
ทำไมไม่มาประกาศบอกบ้างหล่ะค่ะ ..หรือว่ากลัวขายหน้า
ลองกลับไปดูนะค่ะ
ว่าใคนที่โพสโอเวอร์จนกลายเป็นเรื่องมาเนี่ย
บอกว่าจะมีข่าวดีกับหมวดเร็วๆนี้ แล้วก็พูดเรื่องเรียนต่างๆนาๆ
คนเราถ้าดีจริงไม่ต้องทำขนาดนี้หรอก ให้คนิ่นเค้ารู้เองดีกว่ามั้ย
จะได้รู้สึกชื่นชมมากกว่าติดลบแบบนี้
ป.ล เป็นญาติกับคนที่ไม่ได้มาจากโรงเรียนเตรียมทหารเนี่ย หรือพวกชั้นประทวนอ่ะ
อายุก็ต้องมากแล้ว คนอื่นเค้าก็พอเดาได้หล่ะ
ถ้าเค้าไม่คิดจะแต่งกับคุณสิ
ก็ต้องเริ่มทำใจแล้วหล่ะ
อะไรหว่าเนี่ย มันยังไม่จบอีกหรอจ๊ะ เราหยุดไปตั้งนานแล้วนะคะ พอเถอะเธอ
ถ้าเราเป็นตัวปัญหาก็ขอโทษไปแล้วไง จะเอาอะไรกับเราอีก คนดีของเธอคืออะไรหรอ
เราไม่ได้เป็นคนเริ่ม ใครเริ่มล่ะ โพสต์ถามถึงแฟนเรามากมาย มันเยอะมากจริง ๆ แฟนใครก็ต้องหวง
ส่วนเรื่องข่าวดี หรือเรื่องเรียนที่เราพูดไป ... มันเป็นเรื่องระหว่างเรากับหมวดนะ เราไม่ด้านพอที่จะบอกว่าจะมีข่าวดีหรอก ถ้าเธอรู้จักหมวดหรือเพื่อนสนิทหมวดก็ลองถามเองแล้วกันนะ เราจะไม่พูดถึงแล้ว โอเคมั้ย?
แล้วประโยคที่เราพูดมันบอกหรอว่าเลวตรงไหน บอร์ดนี้เป็นบอร์ดของคนมีการศึกษา คนที่เรียนสูงๆ มีเยอะ เราไม่ได้จะประกาศว่ามันเป็นยังงัย เราบอกแล้วไง ที่พูดเราไม่ได้ต้องการอวด เราบอกว่าถ้าใครอยากเรียน หรือสนใจจะเรียนต่อ ก็ให้มาถามเราได้ หรือปรึกษาได้? จุดประสงค์เราบอกไปแล้ว เราเป็น Consult ให้สถาบันฯ แห่งหนึ่งอยู่ มันเป็นงานของเราอยู่แล้ว...ตอนเราเขียนตอบไปเราก็พูดแบบนี้ว่ามีอะไรก็ปรึกษาได้... ถ้าตอนนั้นเราพูดต่อว่าเราเป็นconsult อยู่เราคงโดนหนักกว่านี้แน่ เหนือยจัง ทำอะไรก็ผิดไปหมด
ไม่รู้ว่าที่เราพูดมันขัดใจเธอมากหรือไง เธอมีอะไรกับเรากันนักกันหนาหรอ เราอยากรู้จริงๆ เราไปทำอะไรให้เธอ เราอยู่ของเรานิ่งๆ พูดไปอย่างที่พูด แต่พอเราพูดไปว่าเราเป็นแฟนหมวด (โดยที่เราไม่ได้ด่าใครในตอนแรก) กลับมีคนมาด่าเราตอบ ทำไมหรือ?
ตอนแรกเราตัดสินใจว่าจะอยู่นิ่ง ๆ แต่การตอบของเธอมันแรงเกินไปหรือปล่าว... เราไม่รู้ไงว่าเราไปทำอะไรให้เธอ ตอนนั้นเราโกรธมาก เป็นใครมาด่า เราก็ต้องโกรธ ...
ถ้าสิ่งที่เราพูดไปมันไม่ดี เราก็ขอโทษเธอและทุกคนตรงนี้แล้วกัน แล้วก็จบนะ
บางกระทู้ เราก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าใครใช้ชื่อเราไปอ้าง งง งง งง และงง พอเถอะนะคะ
พอกันทีเถอะนะ กระทู้นี้ยาวนานเหลือเกิน...คิดว่าหลายคนคงเบื่อ และหลายคนมองว่าเราร้าย และสารพัดที่เราอ่าน วันนี้เพิ่งมาเปิดอ่านกระทู้นี้เป็นครั้งที่สอง มันเยอะเหลือเกิน... ต่างคนต่างความคิด ต่างความเห็น การแสดงออกของเราอาจจะไม่ถูกใจใคร เราขอโทษ พอกันทีเถอะนะ ทั้งญาติ และไม่ญาติ แล้วก็ขอโทษอีกทีสำหรับเพื่อนหลายๆ คนในกระทู้นี้ที่โดนหางเลขไปด้วย
การจะแต่งงานกัน มันไม่ได้อยู่ที่อายุมากหรือน้อย แต่อยู่ที่ความพร้อม หวังว่าสักวันหนึ่งถ้าเธอโตเป็นผู้ใหญ่ เธอจะรู้ว่าความพร้อมคืออะไร...มันไม่ได้อยู่ที่ความรักอย่างเดียว มันมีมากกว่านั้น มากกว่าที่เธอคิด
ขอโทษอีกครั้ง
จ๊ะโอ๋ ตัวจริง (อย่าอ้างชื่อเราอีกนะ) พอได้แล้ว จบซักที เหมือนเถียงกันไปว่า "ไก่กับไข่อะไรเกิดก่อนกัน" มันไม่จบไม่สิ้นซักที หยุดที่ตรงนี้เถอะนะ....
เราหวังว่าทุกคนคงเข้าใจนะ
เหนื่อยจัง เหมือนเราไปปล้นฆ่าใครมาอย่างนั้นล่ะ ด่าเรากันหมดเลย เศร้าเหมือนกันนะ... แต่ก็มีกำลังใจ และความเข้าใจจากหลายคน ก็ขอบคุณนะคะ ขอบคุณจากใจจริงจ้ะ